Co prawda nie ma w tej kwestii stu procentowej pewności, ale pierwsza gra powstała najprawdopodobniej w tysiąc dziewięćset czterdziestym siódmym roku i była ona uruchamiana na tak zwanym oscyloskopie CRT. Jak zapewnie nie trudno jest się domyśleć, była to naprawdę bardzo prosta gra zaprojektowana przez niejakich Thomasa T. Goldsmitha Jr. oraz Estle Raya Manna. Wniosek o przyznanie patentu na tę właśnie grę wpłynął dnia dwudziestego piątego stycznia tysiąc dziewięćset czterdziestego siódmego roku. Natomiast został on przyznany przez amerykańskie Biuro Patentowe dnia czternastego grudnia tysiąc dziewięćset czterdziestego ósmego roku. Ówczesny produkt otrzymał numer identyfikacyjny dwa miliony czterysta pięćdziesiąt pięć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt dwa. Nawet pomimo tego, że wniosek złożony został w tysiąc dziewięćset czterdziestym siódmym roku, to sama gra prawdopodobnie była zaprojektowana wcześniej, bo już w tysiąc dziewięćset czterdziestym szóstym roku. Ówczesny system gry używał dokładnie ośmiu kanałów próżniowych. Cztery z nich to były triod 6Q5 oraz cztery tetrod 6V6. Gra ta polegała na symulowaniu uderzenia pocisku rakietowego w wyznaczony wcześniej cel. Odpowiednie gałki pozwalały w tej grze na zmianę kąta wystrzelenia pocisku. Co więcej, pozwalały one również na zmianę prędkości pocisku. Jako, że grafika w ówczesnych grach absolutnie nie mogła być w tamtym czasie rysowana elektronicznie, to wszelkiego rodzaju małe cele były rysowane na bardzo prostej warstwie umieszczanej na owym monitorze CRT. Oczywiście były one umieszczane przez twórcę gry. Ciekawostką jest to, że mówi się, iż jest to absolutnie pierwszy system zaprojektowany do grania na ekranie CRT. Natomiast w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym drugim roku na Uniwersytecie Cambridge A.S. Douglas stworzył grę OXO. Jest to nic innego, jak tylko i wyłącznie graficzna wersja gry kółko i krzyżyk. Zrobił to przede wszystkim w celu zademonstrowania jego tezy o interakcji człowieka z komputerem. Gra OXO była uruchamiana na ciekawym komputerze EDSAC. Komputer ten również używał ekranu CRT do przekazywania obrazu. Jednakże zdecydowana większość ludzi przypisuje wymyślenie gier komputerowych Williamowi Higinbothamowi. On bowiem w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym ósmym roku stworzył rewolucyjną grę Tennis for Two na oscyloskopie. Zrobił to przede wszystkim w celu zabawiania zwiedzających Brookhaven National Laboratory znajdujące się w Nowym Jorku. Bardzo ważną cechą tej gry jest to, że w przeciwieństwie do gry Pong oraz podobnych wczesnych systemów, tytuł Tennis for Two pokazywał oczywiście bardzo uproszczony kort tenisowy widziany z boku, a nie jest miało to miejsce wcześniej, z góry. Wówczas właśnie na piłkę oddziaływała grawitacja. Piłka oczywiście musiała przelecieć nad siatką. W grę Tennis for Two grało się za pomocą dwóch masywnych specjalnych kontrolerów. Każdy z tych kontrolerów był wyposażony w bardzo istotną gałkę. Była ona odpowiedzialna chociażby za trajektorię lotu. Kontroler ten miał również przycisk odpowiadający za uderzenie. Gra Tennis for Two była pokazywana przez dwa sezony przed jego zdemontowaniem w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym dziewiątym roku.